[Aaricia]

Hej wszystkim!

W zeszłym tygodniu moja koleżanka @CandelaSynth miała przyjemność porozmawiać z Javierem Ramello, jednym z założycieli studia Herobeat, odpowiedzialnego za wspaniałą grę ENDLING, która niedawno zdobyła nagrodę BAFTA. Oto seria pytań i odpowiedzi na temat ich historii, procesu twórczego, poszukiwania funduszy i, w skrócie, relacja na temat radości i udręk związanych z tworzeniem gier niezależnych.

Skąd wzięła się inspiracja dla Endling?

Fabuła Endling wywodzi się z osobistych obaw o stan dzisiejszego świata: globalne ocieplenie, niszczenie całych ekosystemów, nieodpowiedzialne zarządzanie odpadami... Chcieliśmy przedstawić prawdopodobną przyszłość jako ostrzeżenie. To dlatego wybraliśmy lisa jako głównego bohatera, ponieważ nie chcieliśmy, aby robił "magiczne" rzeczy.
Dlaczego lis? To zwierzę miejskie, a jeśli spojrzeć na wszystkie zwierzęta w Endling, wszystkie są miejskie. Lisy są bardzo wszechstronne, znajdują się pośrodku łańcucha pokarmowego - są zarówno łowcami, jak i ofiarami, a w wielu miastach żywią się padliną - a jednym z naszych celów było pokazanie różnych środowisk w całej grze... I na koniec: są bardzo słodkie!!! Prawdopodobnie graczowi byłoby trudniej wczuć się w szczura...😂




Czy mógłbyś opowiedzieć nam trochę o procesie tworzenia? Od pomysłu do premiery


Jesteśmy dwoma partnerami w Herobeat: Pablo i ja. Obaj mieliśmy doświadczenie w branży i przez pewien czas pracowaliśmy razem w firmie zajmującej się tworzeniem gier wideo, ale ze względu na okoliczności życiowe nasze drogi się rozeszły.
Jednak gdy pomysł na Endling był już w mojej głowie, skontaktowałem się z Pablo, by pomógł mi stworzyć logo. Byłem mile zaskoczony, gdy zaproponował mi nie tylko stworzenie logo, ale i całej gry. Endling narodził się na kartce w notatniku i z rozmów z Pablo w kawiarniach. Oboje rzuciliśmy pracę i rozpoczęliśmy tę przygodę (z nieocenioną pomocą naszych partnerów i członków rodziny). Skontaktowaliśmy się z inkubatorem w Barcelonie, który pomógł nam z przestrzenią roboczą i doradztwem. To była faza koncepcyjna, w której rozważaliśmy wszystko: mechanikę gry, historię, postacie drugoplanowe, otoczenie. Po 6 miesiącach mieliśmy już zwiastun, który mogliśmy zaprezentować w poszukiwaniu finansowania. Gra okazała się jednak zupełnie inna, ewoluując stopniowo, im więcej czasu nad nią spędzaliśmy, niemal organicznie.




Wiedzieliśmy na przykład, że chcemy powiązać matkę i szczenięta z otoczeniem. Chcieliśmy, aby była to gra przewijana, abyśmy mogli wszystko dobrze kontrolować, ale ostatecznie zdecydowaliśmy się na 3D, dodając elementy metroidvanii (np. gdy szczenięta uczą się umiejętności), aby gracze musieli wrócić do wcześniejszych punktów na mapie i zobaczyć, jak zmieniło się środowisko. Dało nam to możliwość zabawy z fabułą środowiskową: w tle dzieją się mini-historie, w tym postacie, które nie mają nic wspólnego z główną fabułą, ale wzbogacają świat. Podobnie, sposób w jaki podchodziliśmy do zmian kamery ewoluował z czasem - początkowo próbowaliśmy je ukryć zarówno w zwiastunie, jak i prototypie, ale przyjaciel przekonał nas, byśmy podkreślili to poczucie głębi, a ostatecznie stało się to jednym z największych punktów sprzedaży gry.

Zaprezentowaliśmy zwiastun na Gamelab i dzięki temu otrzymaliśmy Epic Mega Grant, który pomógł nam stworzyć prototyp, który zaprezentowaliśmy na Gamescom 2019 w Niemczech. Tam udało nam się podpisać umowę z dystrybutorem, HandyGames (część THQ Nordic), który sfinansował całe tworzenie gry aż do jej premiery w lipcu ubiegłego roku.

Jakie były główne wyzwania?

Nie będę udawał, że było inaczej: podążanie tą drogą było bardzo trudne, ale poradziliśmy sobie całkiem nieźle w porównaniu do innych twórców, którzy włożyli tyle samo wysiłku, więc czujemy się szczęściarzami. Kiedy zaczynaliśmy w inkubatorze, poproszono nas o postawienie sobie bardzo jasnych celów, które były następujące:
1. Tworzyć gry z dobrymi recenzjami (zarówno od graczy, jak i prasy),
2. Stać się firmą wzorcową jako twórca gier wideo.
3. Stworzyć grę, która będzie miała wpływ
I myślę, że nam się udało! Ale każda część tego procesu była wyzwaniem, które musieliśmy pokonać, z ekstremalnym trudem... w stylu hardkorowego gracza.

Ile osób wchodziło w skład zespołu?

Na początku było nas tylko dwóch, ale mieliśmy pomoc kilku bardzo utalentowanych przyjaciół i kolegów. Później, w fazie rozwoju, zespół rozrósł się do 24 osób. Obecnie jest nas 9 osób.

W jaki sposób niezależni deweloperzy szukają finansowania?

Zaczęliśmy z własnymi oszczędnościami i prosząc o prywatne pożyczki. Zgłosiliśmy się również do wszystkich dostępnych aplikacji crowdfundingowych, ale nie mieliśmy dobrych doświadczeń, ponieważ w Hiszpanii nie ma zbyt dużego wsparcia dla niezależnych deweloperów. Na przykład RED.es przyznał nam dotację w decydującym momencie, ale dotarła ona do nas z prawie dwuletnim opóźnieniem i tylko z 20% obiecanych pieniędzy. Generalitat udzielił nam pożyczki, która pomogła nam kontynuować, ale musieliśmy ją spłacić. Jak już wspomniałem, pomoc publiczna jest niewielka i niewystarczająca. Aby dać ci wyobrażenie, maksymalne dotacje pochodzą z Funduszu Europejskiego, ale dotują one tylko do 150 000 euro. To, co pozwoliło nam ukończyć grę wideo, to podpisanie umowy z HandyGames, ponieważ całkowity koszt rozwoju byłby niemożliwy do pokrycia z dotacji. Bardzo cennym źródłem danych na temat branży w Hiszpanii jest Libro Blanco del videojuego (DEV), którego okładka w tym roku przedstawia Endlinga, narysowanego przez genialnego Davida Calle z Fictiorama, który ma już historię rysowania okładek tej książki.

Powiedz nam, jakie to uczucie wygrać BAFTĘ...
Cóż, w ogóle się tego nie spodziewaliśmy, nie mieliśmy pojęcia! W rzeczywistości prawie nie poszliśmy, ponieważ jest to gala charytatywna i trzeba za nią zapłacić. Byliśmy nominowani do innych nagród branżowych, ale były one w miejscach, które były znacznie dalej. Pomyśleliśmy więc, że nie możemy tego przegapić! Ciężkim sposobem wybraliśmy się na małą wycieczkę do Londynu i zobaczyliśmy, co dzieje się na ceremonii. To było totalne zaskoczenie, ponieważ konkurencja w naszej kategorii była zacięta, z innymi bardzo silnymi pretendentami. Ale kiedy nadszedł ten moment i zobaczyliśmy zbliżającego się kamerzystę, pomyślałem: "czy to będzie prawda...?". A kiedy zostaliśmy nominowani, nie mogliśmy w to uwierzyć. To było wspaniałe uczucie.

Ulubiona gra wszech czasów:

This war of mine. To bardzo prosta, ale emocjonalnie naładowana gra: Opowiada o wojnie i jej wpływie na cywilów. Została stworzona przez studio w Polsce, więc w dużej mierze opiera się na faktach historycznych i doświadczeniach, które są im bliskie. Wywarła na mnie duży wpływ.

Nowe gry, w które chciałbyś zagrać?

Cóż, z tych, które ostatnio widziałem, Starwars Outlaws naprawdę przykuło moją uwagę. Ale szczerze mówiąc, zamiast patrzeć na nadchodzące premiery, patrzę na gry niezależne na Steamie, aby zobaczyć, co jest interesujące. Jednak jako ojciec dwulatka nie mam ostatnio czasu na granie! 😅


Czy mógłbyś wymienić innych deweloperów, których podziwiasz lub uważasz, że wykonują dobrą robotę, niezależnie od tego, czy są niezależni, czy są gigantami w branży?

Cóż, zamiast wymieniać konkretne studio, chciałbym podkreślić dobrą atmosferę i solidarność całego kolektywu. Poznaliśmy wielu hiszpańskich deweloperów i mamy z nimi bardzo dobre relacje: Nomada, Piccolo, Titutitech (który pomógł nam w portowaniu na konsole), Lince Works (klasyk i punkt odniesienia, który niestety musiał niedawno zakończyć działalność, wiadomość, która zaskoczyła i zabolała wielu z nas).

Lista jest długa i zawiera wiele talentów!


Skąd wzięła się nazwa studia?


Właściwie nazwa Herobeat przyszła po Edling, co było ustalone niemal od samego początku. Zrobiliśmy ankietę z kilkoma nazwami, które wymyśliliśmy od wszystkich ludzi, którzy już brali udział w grze. W głosowaniu wybrano Herobeat. Nazwa firmy odnosi się do tych graczy, którzy robią różnicę małymi gestami, takimi jak wspieranie tej gry. To mali bohaterowie, którzy dbają o kwestie, które a priori nie są poruszane w grach wideo, więc nazwa jest naszym hołdem dla nich.


A mówiąc o tego rodzaju gestach... powiedz nam coś o części zysków, które są przeznaczone na cele środowiskowe.

Od samego początku kładliśmy duży nacisk na nasze zainteresowanie prowadzeniem działań poświęconych projektom środowiskowym. Przykładowo, podczas prac nad grą przeprowadziliśmy kilka kampanii w mediach społecznościowych na rzecz ponownego zalesiania lasów w imieniu zwycięzców różnych loterii. Za pośrednictwem THQ Nordic Japan współpracujemy obecnie z japońską firmą zajmującą się ochroną przyrody. Chcieliśmy również wysłać wiadomość o świadomości ekologicznej poprzez przykład, więc fizyczne kopie, które wydaliśmy, są dostarczane w kartonowym pudełku z recyklingu. W dziale merchandisingu THQ Nordic dołożyli wszelkich starań, aby produkować przedmioty o niskim wpływie na środowisko, a jeśli wydamy edycję kolekcjonerską z grafikami i pluszową zabawką, będziemy podążać tą samą linią, wykorzystując materiały z recyklingu.

Co dalej z Herobeat?

Pracujemy nad kolejną grą podobną do Endling. Ma to samo przesłanie i kontynuujemy ideę tworzenia gier o wpływie społecznym... wkrótce coś ogłosimy. Bądź na bieżąco!!!!


Co zmieniłbyś w branży?

Chciałbym, aby niskobudżetowe studia niezależne były bardziej widoczne na platformach dystrybucyjnych. To oczywisty problem, że główne strony sklepów cyfrowych są pełne tytułów AAA, a sloty są bardzo ograniczone dla ilości gier wideo, które są wydawane każdego dnia. Jest to coś, o czym decyduje zarówno budżet zainwestowany w marketing, jak i zainteresowanie, które generuje gra wideo. Niestety w Hiszpanii kultura niezależnej konsumpcji gier wideo wciąż nie jest zbyt głęboko zakorzeniona, a tego typu produkty są lepiej cenione na innych rynkach. Jeśli coś miałoby się zmienić, to właśnie ten trend, tak aby miłość do gier wideo była szerzej dystrybuowana wśród tysięcy istniejących studiów, zamiast trafiać do tych dużych.