[Saka]

Z okazji Światowego Dnia Wiedzy o Dostępności napisałam o zapowiedzi przez Blizzarda opcji ulepszających dostępność w grze Diablo 4. Temat dostepności w grze zasługuje na odrębną dyskusję, nie znalazłam jednak takiego wątku, więc postanowiłam go założyć.

W ogłoszeniu Blizzarda spodobało mi się stwierdzenie, że sprawność nie powinna być przeszkodą by zacząć przygodę w Sanktuarium (w Diablo), jedynie ewentualny brak entuzjazmu wobec gry.

By zapewnić możliwości grania jak najszerszej publiczności, stosowane są różne rozwiązania sprzętowe i programowe. @TrendaTen wspomniał o Xbox Adaptive Controller. Te kontroler pozwala na podłączenie różnych urządzeń zbierających dane wejścia i przemapowanie funkcji różnych przycisków ze standardowego kontrolera do nich. Można go również używać w połączeniu ze standardowym kontrolerem, również na PC by zrekompensować częściowe ograniczenia mobilności.

Znalazłam taką recenzję po polsku:



Chociaż przyznam, że nie obejrzałam, bo jak to zwykle w Polsce, nie ma napisów. Jestem osobą niesłyszącą i często zmagam się z tym problemem. Automatyczna transkrypcja, m.in. w Windowsie - Live Captions - jest póki co dostępna tylko w kilku językach. I tak jest to postęp, bo wcześniej był tylko angielski.

W grach na szczęście coraz częściej są dostępne napisy do przerywników filmowych. Co prawda przeważnie nie da się ich konfigurować, ale i to zaczyna się zmieniać. M.in Diablo 4 ma różne ustawienia dotyczące napisów. Tak więc kwestia dialogów jest mniej więcej rozwiązana, ale pozostają różne wskazówki dźwiękowe w grze, które niekoniecznie mają wizualne odpowiedniki. To potencjalny duży problem w rozgrywce.

Z racji braku słuchu problematyczne są gry online. Nawet w społeczności Legion zetknęłam się z tym problemem. Rozumiem, że rozmowa na głos bywa szybsza niż klepanie w klawiaturę, jednak są ludzie którzy mają trudności z komunikacją przez czat głosowy, zwłaszcza w obcym języku z ludźmi z przeróżnymi akcentami. Któregoś wieczoru grałam w Among Us i doznałam sporego rozczarowania, gdyż zamiast używać czatu w grze, przeznaczonego do komunikacji w celu ustalenia impostora, prawie wszyscy używali wyłącznie kanału na Discordzie. Z tego zostałam wykluczona i kompletnie nie wiedziałam, co się dzieje. Na szczęscie CM @Wersus zauważył problem z takimi sytuacjami i uczulił załogę na potencjalne bariery. Teraz podstawowe informacje są dostępne również na czacie pisemnym.

Różne są też potrzeby dotyczące widoczności elementów interfejsu oraz gry. Przykładowo w WoWie grałam w zespole z osobami ze ślepotą barw, i dla nich zgrzytem było jak ktoś mówił np. o wciśnięciu zielonego przycisku. Dobra, który z odcieni szarości jest zielony? [Tak, wiem, że akurat widzenie w odcieniach szarości to ekstremalnie rzadka przypadłość, ale tak to opisywał kolega z tritanopią w celu uproszczenia].

Gra God of War Ragnarok dostała nagrodę za innowacyjność w dostępności na Game Awards 2022. Podczas odbioru nagrody Mila Pavlin, odpowiedzialna za UX powiedziała "Sprawmy teraz żeby wszystkie gry były pozbawione barier".

[Saka]

Natknęłam się na ciekawy artykuł o dostępności w grach, jest sprzed kilku lat, ale treść jest nadal aktualna. Jest też wersja video.



Jeden z ciekawszych fragmentów:

[...]Takich inicjatyw wciąż jest mało, a większość twórców gier często zapomina o najbardziej standardowych opcjach, które mogą ułatwić życie wielu graczom, takich jak zmiana wielkości napisów, elementów interfejsu, kolorów, czy konfiguracji klawiszy. Przykład Naughty Dog i Uncharted z początku odcinka to raczej wyjątek niż reguła.

Dlaczego? Najprostsza możliwa odpowiedź: brak świadomości.
Generalnie, opinia publiczna nie ma większego pojęcia o niepełnosprawności, bo osoby niepełnosprawne to cicha mniejszość – szczególnie w Polsce. Kiedy projektanci gier zabierają się do pracy, osoba z niepełnosprawnością nie znajduje się wśród profili potencjalnych graczy.
A może powinna? Bo kilka dodatkowych opcji więcej może zapewnić tytułowi od kilku do kilkunastu procent odbiorców więcej. Mówiąc dosadnie, to spory kawałek rynku.


Ponadto, istnieje coś takie jako “curb cut effect”. Nie wiem jak to dobrze przetłumaczyć na polski, ale powiedzmy, że to “efekt przyciętego krawężnika”. 50 lat temu w USA dla osoby poruszającej się na wózku inwalidzkim byle krawężnik był jak Mount Everest – nie do pokonania bez wsparcia drugiej osoby. Dlatego grupa niepełnosprawnych aktywistów z Kalifornii zorganizowała kampanię na rzecz budowy małych ramp ułatwiających wjazd na krawężnik argumentując, że skorzystają na tym wszyscy.

I tak rzeczywiście się stało. Matki z wózkami, robotnicy z taczkami, rowerzyści, skateboardziści i turyści z walizkami na kółkach. Wszystkie te grupy zyskały na rozwiązaniu zaprojektowanym na potrzeby niepełnosprawnych. Stąd “curb cut effect” – argument za tym, że rozwiązania dla osób z niepełnosprawnościami będą także korzyścią dla innych.
I to działa także w przypadku gier. Wszyscy zyskają na wyraźnych napisach, na zmianie wielkości interfejsu, na możliwości dowolnej konfiguracji klawiszy

Wspomniany w artykule portal DAGERS teraz ma stronę o łatwej do zapamiętania nazwie Can I Play That. Można tam znaleźć zarówno nowinki dotyczące tematu dostępności, jak i recenzje gier. Jednym z ciekawszych newsów jest Project Gameface od Google'a, pozwalający na sterowanie myszą za pomocą mimiki twarzy oraz ruchów głową.

[Aaricia]

@Saka przed chwilą pisałam w innym temacie, że super, jakbyś zaczęła sugerowany przez Ciebie wątek, a tu patrzę, już jest 🙏

Zgadzam się z tym, że to właśnie brak świadomości wpływa na to, jakie czynniki są brane pod uwagę przy tworzeniu gier. Dobrze, że temat jest poruszany coraz częściej w tym środowisku, zapewne potrzeba jeszcze czasu, żeby większość producentów potrafiła dostosować się do świadomego działania w tym kierunku, ale jesteśmy na dobrej drodze 🤞

[Saka]

@Aaricia W tym artykule jest przytoczona historia gościa, który od lat grał w Mortal Kombat, nawet po tym jak stracił wzrok. Ponieważ wszystkie ruchy w grze miały efekty dźwiękowe, nauczył się tak grać i nabrał na tyle wprawy, że nawet wygrywał turnieje.

Owszem, ktoś pozbawiony wzroku nie oceni jakości grafiki, ale wcale nie jest to konieczne, żeby mieć dobrą zabawę w grze.

[Aaricia]

@Saka jestem pod wrażeniem 😳

[Saka]

@Aaricia Też mi zaimponował. Ale np. można grać na pianinie bez słyszenia dźwięku, tylko znając nuty, wymagany czas trzymania klawisza itp.

Ja w Guild Wars 2 grałam w aktywności gdzie się grało różne muzyczki na dzwonach. Używałam tylko elementów wizualnych, bez dźwięku.

[Aaricia]

@Saka postęp techniki tak wiele nam ułatwia i umożliwia w dzisiejszych czasach 🤩