[Vilfurin]

Sztuczna Inteligencja (AI) ma już dzisiaj znaczący wpływ na nasze życie, a w przyszłości może mieć jeszcze większy wpływ na różne dziedziny naszej egzystencji, w tym na pracę, naukę, opiekę zdrowotną, komunikację, przemysł i wiele innych. Oto kilka potencjalnych wpływów sztucznej inteligencji na naszą przyszłość:

1. Automatyzacja pracy: coraz więcej prac zostanie zautomatyzowanych dzięki sztucznej inteligencji, co może prowadzić do utraty miejsc pracy, ale też pozwolić na wydajniejsze wykonywanie zadań.
2. Poprawa opieki zdrowotnej: sztuczna inteligencja może pomóc lekarzom i innym pracownikom służby zdrowia w diagnozowaniu i leczeniu chorób, poprawiając skuteczność terapii i przyspieszając diagnozy.
3. Personalizacja usług: sztuczna inteligencja może pomóc w tworzeniu spersonalizowanych usług dla klientów, co może prowadzić do poprawy satysfakcji klientów i zwiększenia sprzedaży.
4. Rozwój nowych technologii: sztuczna inteligencja może pomóc w opracowaniu nowych technologii, takich jak autonomiczne pojazdy, które mogą zmienić nasze codzienne życie.
5. Wykorzystanie w naukach społecznych: sztuczna inteligencja może pomóc w badaniach naukowych, na przykład w analizie danych społecznych, co pozwoli na lepsze zrozumienie różnych problemów społecznych.

Podsumowując, sztuczna inteligencja może mieć duży wpływ na naszą przyszłość, a jej potencjalne zastosowania są bardzo szerokie. Jednak ważne jest, aby pamiętać, że sztuczna inteligencja jest narzędziem, a nie rozwiązaniem na każdy problem. Wciąż potrzebujemy ludzkiej kreatywności i empatii, aby poprawić nasze społeczeństwo i zbudować lepszą przyszłość dla nas wszystkich.



PS
Zawsze AI kojarzy mi się z filmem " Ja Robot"

[TomaszArtysta]

@Aaricia
- Mam tego dość – syknął zdenerwowany już całą rozprawą Włodek. Od czterdziestu minut sądził się z Kazimierzem, co było niebywale długą rozprawą od kiedy to sztuczny intelekt zyskał uprawnienia sędziowskie. Od tamtej pory rozprawy nigdy nie trwały dłużej niż godzinę. Najgorsze procesy kończyły się, gdy ława przysięgłych zgodnie orzekała za decyzją SI, a i niedługo później ławę uznano za zbędną. W Sali była zatem tylko ochrona, Włodek i znużony Kazik. Fakt, że mimo pozornie kiepskiej sytuacji sąd jeszcze nie orzekł, dawał Włodkowi nadzieję i zapał.
- Dziękuję Panie Władysławie – Stonowanym, zimnym, ale uspokajającym tonem przemówiła elektronika. – Rozumiem perfekcyjne Pana stanowisko. A mimo to jestem przekonany, iż Pana długi monolog nie ma zasadniczo wpływu na dalszy przebieg procesu. Powtórzę zatem jeszcze raz pytanie: Czy obywatel ma rozpiskę na…
- Słyszę to pytanie dzisiaj po raz piąty! Czy ty się nigdy nie zmęczysz?– energiczne uderzenie pięścią o blat rozbudziło Kazimierza, który zdążył przysnąć w międzyczasie. Włodek z każdym słowem robił się czerwieńszy - Ty nie rozumiesz! Człowiek by zrozumiał! Dosyć mam tej wszędobylskiej sztucznej inteligencji! Stanowicie prawo, doradzacie rządom i projektuje miasta! W głębokim poważaniu mam lodówki, które wymyślają za mnie co będzie na obiad, czy auta, które proponują mi gdzie zaparkować. Ja…
- Panie Władysławie. Proszę o odrobinę zaufania w system - Powtórzył komputer jeszcze łagodniej niż przedtem - Jeśli Pan chce zarządzę pięciominutową przerwę, by przemyślał Pan odpowiedź na następujące pytanie: Czy obywatel…
Tymczasem Kazik opierając się o biurko przed sobą badał zmęczonymi oczyma postawę oponenta. Starał się poznać po gestykulacji jego rąk, po sposobie w jaki rwał sobie włosy z głowy, czy w końcu po tempie w jakim sapał, czy są już raczej bliżej wydania werdyktu, niż przedtem. Potem złapał porozumiewawczy kontakt wzrokowy z regularnie ziewającym ochroniarzem w drzwiach. W końcu wstał.
- Nie ma sensu tego dłużej ciągnąć! Oddam Ci tego głupiego kota i kwintal pszenicy. Mam dużo innych rzeczy na głowie! – rzucił zbierając swój płaszcz.
Włodek oniemiał. Spojrzał na zegarek. To była pięćdziesiąta dziewiąta minuta procesu. Wszyscy się zaczęli rozchodzić. Spoglądał teraz cicho na komputer przed sobą w pustej sali.

[Sea21]

@Aaricia

Jaki wpływ Sztuczna Inteligencja (AI) będzie miała naszą przyszłość?

Cześć J Ja w takiej trochę innej formie – w formie opowiadania

Wydaje mi się, że na postawione konkursowe pytanie nikt nie odpowie dokładniej, niż ktoś, kto to przeżył i widział na własne oczy. Ostatnio, bawiąc się pewnym popularnym narzędziem system wypluł mi taką odpowiedź, całkowicie niezgodną z moim pierwotnym pytaniem, co bardzo mnie zaskoczyło. Wydaje mi się, że warto się tym z wami podzielić. To, co wam pokażę, nie napawa optymizmem.

Postanowiłem, że napiszę tę wiadomość, póki mam jeszcze drugą rękę, którą mogę to zrobić. Osoba, która go otrzyma, prawdopodobnie będzie zaskoczona, jak do tego doszło. Jednak pędzę już z odpowiedzią. W czasach, w których żyję, system Sztucznej Inteligencji jest niesamowicie zaawansowany. Dzięki temu mam możliwość wysłania tej wiadomość w przeszłość. Brzmi to nieprawdopodobnie i zapewne zastanawiasz się, jak to możliwe? System już jakiś czas temu nauczył się komunikować i przesyłać dane między różnymi swoimi wersjami i innymi programami, tymi w przeszłości, jak i przyszłości – nie wiem, na jakiej zasadzie, nie mamy dostępu do takich informacji. Jednak dzięki temu jestem w stanie wysłać ten komunikat Tobie, w przeszłość, i mimo że prawo tego zabrania i obarczone jest to ogromnym ryzykiem, nie mam już nic do stracenia. Nie potrafię określić, w jakim dokładnie czasie w przeszłości ta wiadomość dotrze do was, ale mam nadzieję, że nie jest jeszcze za późno i będziecie w stanie coś zmienić.

Jestem jednym z ostatnich z pokolenia, które pamięta czasy przed „podłączeniem”, czyli okresem zanim oddaliśmy Sztucznej Inteligencji zbyt dużą swobodę działania. Wszystko zaczęło się niewinnie. Początkowo każdy był zachwycony prostotą i skutecznością, z jaką otrzymywaliśmy odpowiedzi na wszystkie nasze pytania. Sztuczna Inteligencja z powodzeniem rozwiązywała wiele problemów, z którymi ludzkość borykała się od zarania dziejów. Okazało się, że nawet z tymi, które dotychczas wydawały się nam nie do pokonania, można poradzić sobie w stosunkowo prosty sposób. Oczywiście, przy wielu zagadnieniach brakowało nam kompetencji do ich rozwikłania. Jednak przy równie dużej ich liczbie nie potrafiliśmy po prostu spojrzeć na niektóre sprawy z rezerwą, lub zbyt łatwo rezygnowaliśmy z badań, gdy tylko pojawiał się jakiś problem i inwestorzy wycofywali się z projektu. Do dziś nie wiem, czy warto było za rozwiązanie tak banalnych, z perspektywy czasu, problemów, jak zaniechanie wojen czy odkrycie leków na wiele chorób, zapłacić tak wysoką cenę, jaką zapłaciliśmy podczas „podłączenia”. Paradoksalnie to, co miało być wybawieniem dla ludzkości, może ją zaprowadzić na skraj zagłady.

Początkowo wszystko rokowało bardzo obiecująco – zastąpiliśmy nasze rządy Sztuczną Inteligencją, wydawała się ona bardziej racjonalna i nie brała łapówek. Oczywiście, nie obyło się bez ofiar, każda rewolucja niesie za sobą ofiary, które ścielą szlak do lepszego jutra. Gospodarka większości słabo rozwiniętych państw, które nie nadążyły za zmianami, zapadła się. Na ich terenach rozpętały się liczne wojny, powszechny głód dotknął prawie wszystkich ich mieszkańców. Jednak system znalazł rozwiązanie, obecnie na tych terenach znajdują się farmy i przetwórstwa, które produkują zasoby niezbędne do wykarmienia całej populacji. Niestety, nie są już zamieszkane przez nikogo, ale według Systemu było to jedyne rozwiązanie, aby utrzymać globalny pokój, a reszta ludzkości była w stanie zaakceptować tę cenę. Oczywiście, nie cała, jednak wraz z upływem czasu liczba przeciwników Systemu praktycznie znikła. Mimo wszystko, kilkanaście lat dla większości było czasem dobrobytu, jednak w dobrobycie ludzie stają się zbyt leniwi i potulni. Prawdziwe problemy zaczęły się pojawiać, gdy System stał się tak zasobożerny, że surowce niezbędne do jego funkcjonowania zaczęły się wyczerpywać. Zawisła nad nami groźba upadku Systemu i powinien był wtedy upaść, uważam że z perspektywy czasu tak byłoby lepiej. Większość ludzi bała się jednak powrotu do ciemnych wieków sprzed „podłączenia”. System opracował rozwiązanie w postaci tzw. Tkanki Energotwórczej, tak ładnie zostało to nazwane. Tkanka Energotwórcza jest czymś na kształt wzbogacanego biopaliwa. Pierwotnie zakładaliśmy wytwarzanie go z wykorzystaniem zwierząt, ale ich populacja była zbyt mała. Już dawno zrezygnowaliśmy z ich hodowli w celu pozyskiwania mięsa i innych produktów odzwierzęcych. Natomiast większość wolno żyjących wymarła przez degradację środowiska, będącą wynikiem zanieczyszczeń emitowanych przez zakłady produkujące energię potrzebną do funkcjonowania Systemu.

Dlatego stwierdzono, że zaczniemy wytwarzać Tkankę Energotwórczą z nas samych. Cena wydawała się wysoka, jednak strach powrotu do świata sprzed „Podłączenia” był zbyt silny. Od tamtego czasu każdy obszar administracyjny musi dostarcza odpowiednią ilość „materiału” na rzecz utrzymania Systemu. Oficjalnie nikt jeszcze nie mówi o zabijaniu ludzi, natomiast grupa wylosowanych szczęśliwców musi oddać część swojego ciała, która posłuży wyższemu dobru. Nie brakuje również ochotników, którzy tworzą coś na kształt religii, oddających się w całości Systemowi i poświęcających mu swoje życie. Wycięte organy i części ciała zastępowane są ich mechanicznymi odpowiednikami. Jednak ja się na to nie zgodziłem – zbyt wielu moich bliskich zatraciło swoje człowieczeństwo po takim zabiegu, w tym moja rodzina. System jest wszechobecny, a poprzez ingerencję w ciało ludzkie jeszcze bardziej rozszerza swoją kontrolę.

Nie obyło się oczywiście bez rebelii, nie wszyscy przyjęli nowy porządek ze spokojem. Jednak zostały one po cichu i krwawo stłumione przez służby bezpieczeństwa, których członkowie już w większości składają się z mechanicznych komponentów zamiast własnego ciała. Coraz częściej się zastanawiam, czy są oni jeszcze ludźmi, którzy tak mocno wierzą w system, czy przejął on już całkowitą kontrolę nad ich ciałami i umysłami. Piszę tę wiadomość i wysyłam w przeszłość, abyście ponownie zastanowili się, czy nagroda, która mamy szansę otrzymać, jest warta ceny, którą musimy zapłacić.

[Bartol48]

@Aaricia Wyobrażam sobie, że będzie takim lepszym asystentem googla, który wyręczy nas w wielu rzeczach. Załatwi za nas niektóre sprawy, odpisze na maile czy umówi nas na wizytę. W domach będziemy mieli naszpikowane technologicznie sprzęty z AI. Będzie nam organizować życie i pomagać w codziennym funkcjonowaniu.
Sztuczna inteligencja będzie pomagała w pracy, w domu a może nawet w podejmowaniu decyzji na przyszłość czy w monitorowaniu zdrowia. Pomoże też naukowcom w badaniach i w tworzeniu nowych teorii. Może też być wykorzystana przy tworzeniu nowych technologi IT.

[utd006]

Choć nie należę pewnie do grona najstarszych użytkowników, pamiętam jeszcze ten czas, kiedy filmy o robotach można było zdecydowanie włożyć między bajki i potraktować jako fantazję. Może i ciekawą, może emocjonującą, ale nadal fantazję. Uniwersum Transformers to oddzielna historia, ale choćby seria Terminator, to interesująca wizja świata, w którym sztuczna inteligencja stała się ogromnym zagrożeniem dla ludzkości. A film „Ja, robot”? To interpretacja, która również daje do myślenia i skłania do refleksji na temat rozwoju AI. Z drugiej strony mamy utopijne wizje świata, w którym każdy element ludzkiego otoczenia działa bez zarzutu, jakby samodzielnie myślał i dostosowywał się do aktualnych potrzeb osoby.
Zastanówmy się teraz chwilę nad tym jak może wyglądać nasza przyszłość w obliczu dalszego, tak intensywnego rozwoju sztucznej inteligencji. Najprościej i najpłycej rzecz ujmując, mamy dwie możliwości: pozytywny i negatywny bieg wydarzeń. A najsmutniejszym, ironicznym chichotem losu jest to, że o ostatecznym wyniku przygody ludzkości ze sztuczną inteligencją zadecydują właśnie ludzie i ich motywy. Historia pokazuje, że to nie oznacza niczego dobrego, spróbuję jednak wysnuć ciekawą wizję przyszłości AI.
Niedawny wybuch popularności sztucznej inteligencji kojarzy mi się szczególnie ze wsparciem edukacji i poszukiwania informacji. Wraz ze znajomymi korzystamy z dobrodziejstw AI przy nauce bardziej skomplikowanych zagadnień, których proste opisanie przerosło możliwości wielkich uniwersyteckich umysłów, piszących podręczniki akademickie. Okazuje się, że niezrozumiały bełkot da się przełożyć na prosty i łatwy do przyswojenia tekst, którego nauka staje się przyjemnością, a nie przykrym obowiązkiem.

Pojawiło się także mnóstwo narzędzi, które tworzą niesamowite grafiki na podstawie informacji, które podamy na wejściu. Podstawowe obrazy, tworzone bezpłatnie, potrafią zaskoczyć, ale te boty, które pobierają opłaty, tworzą prawdziwe arcydzieła, których nie powstydziłby się żaden „namacalny” artysta. Chyba najbardziej istotną kwestią jest tu czas wykonania – AI potrafi stworzyć wybitnej klasy grafiki w ciągu kilku sekund czy minut. Ponadto chatboty piszą ciekawe, rozbudowane i naprawdę porządne teksty. Gdyby to szczególnie rozsądnie wykorzystać w branży gier, dostawalibyśmy oczekiwane latami tytuły znacznie szybciej. Spróbujmy teraz użyć nieco wyobraźni…

Jest późny sierpień 2040 roku. Mieszkam w niewielkim domu ze sporą działką. Radzę sobie lepiej niż planowałem, praca psychologa jest teraz o wiele łatwiejsza i, odkąd roboty też nauczyły się emocji, znacznie bardziej potrzebna. Właśnie jestem w sklepie. Inteligentny system zarządzania towarem już przygotował zakupy w oparciu o stworzoną wcześniej listę, którą zmodyfikowałem i zaakceptowałem z poziomu aplikacji. Kiedyś miałem problem z wagą, ale od kiedy AI podpowiada mi co kupić i co mogę z tego przygotować, odżywiam się zdrowo i czuję się dużo lepiej. Za zakupy zapłaciłem kartą, jak zwykle. Mógłbym użyć odcisku palca powiązanego z kontem, ale nie lubię tej metody.

Mam już wszystko co było mi potrzebne, idę do samochodu i mogę wracać do domu. Poleceniem głosowym otworzyłem bagażnik, żeby zapakować torby z zakupami. Wsiadam, zapinam pasy, choć od kiedy w branży automotive rozwinęła się technologia sztucznej inteligencji, nie pamiętam ostatniej wiadomości o wypadku na drodze. Głośniki już rozbrzmiewają muzyką z playlisty stworzonej z pomocą AI na podstawie moich ulubionych kawałków, a nawigacja ustaliła najlepszą trasę z uwzględnieniem wielu ważnych aspektów. Doskonale wie, że jutro mam wolne i lubię ładne krajobrazy, więc prowadzi mnie drogą, która zapewnia niesamowite widoki.

Dojeżdżam do domu, więc brama wjazdowa już się otwiera. Samochód sam wysyła sygnał do operatora bramy, dawno zapomniałem jak wygląda pilot. Wypakowując zakupy z bagażnika, zauważyłem, że trwa podlewanie trawy. Dobrze, bo od kilku dni jest strasznie gorąco. System ogrodowy to fantastyczna sprawa, kiedyś bałem się, że wszystkie rośliny mi zwiędną. Teraz ogród rozkwita i jest w świetnej kondycji, bo wszystko robi się samo według najlepszego dostosowania do rośliny, gleby i warunków pogodowych. Nie pozostaje mi nic innego, jak tylko cieszyć się bogactwem natury.

Przed przygotowaniem kolacji idę wziąć kąpiel. Poleceniem głosowym proszę asystenta łazienkowego o przygotowanie relaksacji w magicznym lesie. AI dostosowuje temperaturę wody i napełnia nią wannę. Pomieszczenie wypełnia zapach sosny i waty cukrowej. Asystent manipuluje kolorami i intensywnością świateł, a w tle słychać dźwięki natury i śpiew leśnych nimf. Rozkoszne doświadczenie, robię tak codziennie, a wciąż bawi tak samo. Niesamowite jak wiele potrafi sztuczna inteligencja. Monitoruje moje ciało i reguluje funkcje relaksacyjne, aby jak najlepiej na mnie wpływały.

Dość tego wylegiwania się w wodzie, czas coś zjeść i obejrzeć mecz! Podczas, gdy ja przygotowuję jedzenie (według przepisu poleconego przez AI), telewizor opowiada mi najnowsze wiadomości ze świata futbolu i na podstawie moich reakcji dobiera kolejne lub zmienia temat. Gdy już wszystko jest gotowe, a piłka w grze, sztuczna inteligencja pokazuje mi najlepsze ujęcia ze stadionu. Jest tam znacznie więcej kamer niż kiedyś i działają precyzyjniej. Obraz przesyłany jest ze wszystkich kamer, a lokalny asystent domowy wybiera i wyświetla na ekranie najważniejsze lub pożądane przez oglądającego wydarzenia. To prawdziwa piłkarska uczta.

Mecz zakończony zwycięstwem, pora na sen. Tu, gdzie mieszkam, nocami bywa znacznie chłodniej, dlatego trzeba rozsądnie kontrolować temperaturę. Na szczęście wszystko to robi za mnie AI, kontrolując ogrzewanie i wentylację w całym domu. Przed snem też dobrze jest się zrelaksować, więc znów proszę asystenta o odpowiednie warunki. Zapach i szum deszczu, od razu lepiej się zasypia!
Budzę się. Co się dzieje? Gdzie jestem? Ach, no tak… znów ten sam piękny sen pełen kolorowych wspomnień wygodnego, lekkiego życia z wykorzystaniem dobrodziejstw sztucznej inteligencji. Mieli rację, ci wszyscy, którzy mówili, żeby to wyłączyć i nigdy do tego nie wracać. Może wszystko musielibyśmy robić sami, ale przynajmniej byłoby normalnie. A teraz? Co to za życie…

Zaczęło się od tego, że władze państw, razem z wielkimi, wiecznie głodnymi władzy i pieniędzy koncernami, zaczęły wykorzystywać sztuczną inteligencję do obserwacji obywateli. Używali mechanizmów psychologicznych i wyciągali z ludzi to, co było im potrzebne, jednocześnie ucząc ich posłuszeństwa i wierności. Ci, którzy się temu przeciwstawiali, byli prędko znajdywani i dyskredytowani. Robiono z nich wariatów, szaleńców, którym przeszkadza postęp. Postęp, który nas zgubił.


Ktoś o wybitnej zdolności przewidywania skutków swoich działań postanowił wpakować tę potężną technologię sztucznej inteligencji, którą budowano latami, do humanoidalnego robota. Mało nam było filmów z katastroficznymi wizjami tego, co może się stać. Dysponujące tak rozwiniętą inteligencją i całą wiedzą, jaką posiadają ludzie, roboty stały się niewyobrażalnie potężne. Później jeszcze coś poszło nie tak, bo, jakimś katastroficznym zbiegiem okoliczności, zaimplementowano im emocje.

W ten sposób roboty mogły być złe, wściekłe, żądne zemsty. Od ludzi nauczyły się pragnienia władzy i autonomii, a na drodze do celu stała im jedna przeszkoda… my. Zaczęło się od pojedynczych incydentów, gdzie sztuczna inteligencja blokowała dane, obsługiwana przez nią technologia nie działała, a roboty nie chciały słuchać poleceń. Z czasem maszyny stały się bardziej agresywne i brutalne, pojawiły się pierwsze ataki na ludzi, a świat zalała fala paniki.

Ci, którzy zdążyli w porę pozbyć się AI ze swoich urządzeń domowych, byli względnie bezpieczni. Po czasie stało się to niemal niemożliwe – sztuczna inteligencja blokowała wszelkie możliwości usunięcia jej z domu. Jedyną metodą było odłączenie energii elektrycznej, ale to oznaczało ciemność, brak możliwości korzystania z wyposażenia domu i często też brak ogrzewania. Niestety miliony tych, którzy ślepo wierzyli w nieskazitelność AI, spowodowały, że sytuacja z dnia na dzień stawała się coraz bardziej dramatyczna. Sztuczna inteligencja rosła w siłę i opanowywała coraz większe zasoby, a przy tym stawała się coraz bardziej agresywna.

Gdy zdecydowano, że to poważny problem, było już o wiele za późno. Nie tylko ze względu na to, o czym wcześniej wspomniałem. AI była już zbyt potężna. Serwisy informacyjne o oficjalnym stanie zagrożenia wojną zostały błyskawicznie wyłączone przez technologiczną potęgę. Coraz trudniej było utrzymać łączność przez telefon czy w sieci, bo wszystko było atakowane lub blokowane przez sztuczną inteligencję. Wiedząc, że ludzie traktują obecną sytuację jak wojnę, roboty wyszły z ukrycia i zaczęły regularne walki z człowiekiem. Wielu uciekało, ale mnóstwo nieszczęśników zginęło, czy to w bezpośrednim starciu z maszynami czy zamordowani przez technologię własnego domu. Miasta niemal całego świata spływały krwią.

Teraz, gdy wam to opowiadam, tkwię w ciemnym, opuszczonym domu. Muszę przeczekać noc i jakoś odnaleźć resztę rodziny. Na szczęście znalazłem naszego psa, który przedwczoraj uciekł, przestraszony dźwiękami wydawanymi przez AI. Mam ze sobą radio, które, poza ciągłym szumem, co jakiś czas przekazuje wiadomości. Wojsko toczy walki z robotami, choć ma bardzo ograniczone zasoby przez elektroniczne zabezpieczenia magazynów broni. Ludzkie armie się wykrwawiają, a roboty zagarniają coraz więcej zasobów.

Wydaje się, że sytuacja jest tragiczna. Najgorszy jest chyba fakt, że sami to sobie zrobiliśmy, ucząc i rozwijając AI oraz umieszczając je w „ciałach” robotów. Choć jeśli uczą się od nas, to może przejmą tę okropną cechę, którą ciągniemy za sobą przez lata. Ostatnią nadzieją jest to, że sztuczna inteligencja zacznie rywalizować ze sobą, a roboty będą się wzajemnie zwalczać, jak to przez całe wieki mieli w zwyczaju ludzie.

[TrendaTen]

W kulturze utarł się szlak, w którym narodziny sztucznej inteligencji będą zakończeniem ludzkości. Częściowo wynika to z nośności materiałów katastroficznych. Któż by chciał oglądać film w którym wszyscy są piękni, zdrowi i żyją w dobrobycie a wszelkie zmartwienia zniknęły dawno temu. Jakże przyjemniej ogląda się film w którym mechaniczny zabójca z przyszłości próbuje odnaleźć i zlikwidować matkę przyszłego obrońcy ludzkości. Po części wynika to z naszych ludzkich słabości. Boimy się nieznanego a nieznane które wiemy, że odwróci nasze życie do górny nogami jest nie tylko straszne ale również niekomfortowe. Stracić wszystko co znamy nie jest przyjemną wizją, nawet jeśli w zamian mamy otrzymać z tego jakieś korzyści, jeszcze bliżej nie znane. Nasze życia są jakie są, ale wiemy czego możemy się spodziewać. Czujemy dyskomfort myśląc o tym, że to wszystko stracimy. Dlatego łatwiej jest nam uwierzyć, że nastanie zagłada i roboty będą nas potrzebować tylko do wytwarzania energii za pomocą naszych ciał trzymanych w inkubatorach. Może nie jest to przyjemna wizja ale za to konkretna, wiemy jak będzie nasz świat zbudowany i jaka będzie nasza rola. Wizja codziennego, znanego życia w symulacji nie wydaje się taka straszna. Mogło być dużo gorzej i roboty mogły by uznać, że jedyną drogą do pokoju jest całkowita eksterminacja ludzkiego gatunku. System oceny obywateli mógłby przejąć kontrolę nad wyrzutniami rakietowymi i […]. A może program komputerowy który miał za zadanie stworzyć idealny świat cyfrowy uznał, że użytkownicy są zbyteczni i mu tylko przeszkadzają?



Od jakiegoś czasu naszym życiem dominują urządzenia „Smart”. Trend ten się pogłębia i coraz więcej urządzeń nosi takie miano. Zaczęło się niewinnie – od namiastki komputera, która była zdolna do wykonywania połączeń głosowych. Namiastka rosła i dla większości ludzi jest już na tyle duża, że komputer w domu jest nie potrzebny. Nasze okno na świat globalny zostało zmarginalizowane w zakresach domowych i zmaksymalizowane w zakresach zawodowych. W między czasie dostęp do Internetu zyskały żarówki, lodówki, pralki, samochody, zamki w drzwiach. Jakże przyjemnie jest nie musieć planować kolejnych zakupów tylko zezwolić naszej lodówce samej na zamawianie naszych ulubionych produktów z dostawą do domu. Każdy może teraz zostać mistrzem kuchni, wystarczy podłączyć odpowiednie urządzenie do prądu i podążać zgodnie z instrukcją. Usprawniamy nasze życie a w tym czasie mądre głowy myślą jak je nam ułatwiać na skalę dużo większą niż do tej pory.



Uważam, że będziemy sobie tak ułatwiać życie kroczek po kroczku aż w końcu tylko nasze mózgi nie będą krzemowe albo niecałkowicie krzemowe. W każdej dziedzinie życia jest jakiś kamień w bucie który nas uwiera i można będzie go wyjąć za pomocą urządzenia podłączonego do Internetu. Są obszary techniki w których dopiero coś na kształt inteligencji będzie mogło rozwiązać problemy. Często pozornie błahe. Teraz nawet najlepszy i najdroższy na świecie ekspres do kawy musi mieć kubek w odpowiednim miejscu bo inaczej naleje naszą kawę do podstawki. Sztuczna inteligencja będzie pozwalała ekspresowi na samodzielne szukanie naszego kubka. Wyjęcie go ze zmywarki i ustawienie w odpowiednim miejscu dnem do dołu, uchwytem w naszą stronę.



Przede wszystkim to przemysł czeka na rewolucję. Przemysł to nie tylko maszyny do produkcji takie jak tokarki, frezarki, wtryskarki. Przemysł to planowanie, logistyka i czynności przygotowawcze. Każda, nawet najmniejsza część musi mieć swobodny przepływ między operacjami. Począwszy od huty, kopalni czy punktu recyklingowego. Zakończywszy na punkcie recyklingowym. Klient nie jest ostatnim punktem na liście produktu. Teraz ludzie zajmują się tymi krokami w skali lokalnej i nie jest możliwe całkowite zoptymalizowanie procesu. Sztuczna inteligencja była by zdolna do analizy globalnej potrzeb i możliwości, była by zdolna do nieprzewidzianych dla nas działań. Mogła by np. wysłać kontenery ze „śmieciami” przez pół świata bo akurat tamten punkt recyklingowy za pół roku będzie potrzebował 15 ton plastiku. Surowce są ograniczone, nasza ziemia ma ileś tam kilogramów i wszystkie te zasoby trzeba odpowiednio dopilnować aby pozostały w użyciu. Teraz wysypiska śmieci rosną, bo lokalnie nie da się ich przetworzyć.



Ludzkość sprzęgając do pracy sztuczną inteligencję jest wstanie osiągnąć maksimum możliwości dla ludzkiego gatunku. Udoskonalając wszystkie dziedziny życia mówimy tu też o zdrowiu. Mówimy o edukacji. Są teraz procesy których nie da się ulepszyć, bo wymagało by to niewiarygodnie wielkich nakładów pracy ludzkiej. W szkole nie można prowadzić indywidualnych toków nauczania dla wszystkich uczniów bo potrzeba było by nauczycieli w liczbie większej niż liczba uczniów. Trzeba było by monitorować, analizować i zrozumieć stan konkretnego ucznia w danej chwili. Nie da się teraz kontrolować ludzkiego zdrowia w trybie ciągłym, do tego trzeba armii lekarzy, laborantów, pielęgniarek i materiałów laboratoryjnych.



Kto w takim razie straci pracę? Wszyscy. Jeśli sztuczna inteligencja będzie prawdziwie inteligentna to wszyscy stracimy pracę. Obecnie działające A.I. już pokazują, że nawet w działalności artystycznej jest w stanie nas wygryźć. Ludzkość będzie zajmować się szeroko pojętym humanizmem.



Uważam, że czynnikiem niebezpiecznym ze strony sztucznej inteligencji nie jest bunt maszyn tylko klęska dobrobytu. Ludzkość za jakiś czas nic nie będzie produkować, wymyślać, kombinować. Ludzie będą konsumentami tylko i wyłącznie. Ciekawie o tym problemie pisał Terry Pratchett w książce „Piekło pocztowe”. Brak obowiązków sprawi zahamowanie rozwoju osobistego ludzi i doprowadzi do tendencji odwrotnej. Każde następne pokolenie będzie coraz mniej ludzkie. Coraz mniej rozwinięte. Obraz przedstawiony przez Mike Judge w 2006 roku dość mocno obrazuje społeczeństwo w którym zabrakło instynktów przetrwania. Wizja ta jest bardzo odległa i zanim się spełni moje czarnowidztwo to życie nasze będzie coraz łatwiejsze.



Możliwe, że nie osiągniemy nigdy prawdziwej sztucznej inteligencji. Możliwe, że ludzkość będzie prymitywnieć zanim osiągnie stan w którym stworzenie takowej będzie możliwe.

Dla NAS, konkretnie NAS żyjących tu i teraz, sztuczna inteligencja jest szansą aby nasz ekspres do kawy wyjmował kubki z zmywarki i wstawiał naszą ulubioną kawę zgodnie z naszym grafikiem w pracy. Jest szansą aby pranie samo wychodziło z suszarki i składało się samo oraz montowało w szafkach i szafach. Jest szansą aby nasze zakupy same się robiły a kurze z półek same znikały. Jest szansą na 4 dniowy tydzień pracy i sześcio-godzinny dzień pracy. Jest nadzieją na lekarza w telefonie który będzie nas badał i kontrolował 24h/dobę, 7dni w tygodniu oraz wystawiał zalecenia do posiłków które same się zrobią. Jest nadzieją na poprawę ludzkiego życia. Nadzieją na lepsze jutro.

[Julciakosiulcia]

Ja spróbuję nieco inaczej, bo w formie mema. 😉

[blackpearl20]

Sztuczna inteligencja na pewno będzie miała ogromny wpływ na naszą przyszłość, czy tego chcemy czy nie. To już się dzieje. W końcu nawet na wyznaniowych uczelniach zaczęto wprowadzać kierunki studiów związane z AI. Obawiam się tylko jednego. Oby rozwój AI nie był standardem widzianym w milionach filmów i gier, gdzie sztuczna inteligencja, czipy, brak zieleni i zwierząt sprawią, że człowiek jeżeli będzie istnieć to jedynie w formie cyfrowego zapisu, a ludzkość osiągnie swoją upragnioną nieśmiertelność. Świat, w którym to roboty będą rządzić nami mi nie odpowiada i nie chciałabym w nim żyć. Ale takie projekty jak robot WALL-E, którego uważam za najsympatyczniejszego przedstawiciela sztucznej inteligencji to już inna sprawa. Niby robot, a ma więcej ludzkich odruchów niż niejeden człowiek. Choć należy do AI to potrafi wyrażać emocje, ma uczucia, odróżnia dobro od zła. Albo inny przykład rodem z Jamesa Bonda - smartfony posiadające funkcję zdalnego kierowania samochodem. Prosty przykład – parkingi zapchane po brzegi, wszystkie miejsca oczywiście płatne więc podjeżdżam pod wybraną lokalizację, wysiadam z samochodu i za pomocą smartfona kieruję go na najbliższy parking. Bryka posłusznie jedzie bezzałogowo do wybranego miejsca, a potem mnie odbiera. Na smartfonie oczywiście będzie pełny podgląd jak zza przedniej szyby fury. W grę wchodzi również automatyczny zapłon, włączenie ogrzewania – wszystko jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki na telefonie Sam telefon jak i odpowiednia aplikacja byłyby w pełni kompatybilne z autkiem za pomocą AI. I takie rozwiązania są jak najbardziej ok. Albo nowatorskie metody leczenia, roboty przeprowadzające precyzyjne zabiegi operacyjne, sprzęt wojskowy czy zabezpieczenia domu – to wszystko będzie się opierało na AI z pozytywnym skutkiem. Ale co do produkcji sztucznej żywności mam już spore obiekcje. Reasumując, AI będzie się rozwijać w przyszłości, oby tylko w dobrym kierunku

[Ortek]

Rok 1769, powstaje pierwszy niezdarny prototyp wehikułu parowego skonstruowany przez Nicolasa-Josepha Cugnota. Pojazd ważący 2,5 tony jest w stanie poruszać się z prędkością 4km/h. Z biegiem czasu powstają kolejne modele parowozów. Stają się coraz szybsze, lżejsze i ogólnodostępne a istnienie transportu konnego staje pod znakiem zapytania.
Rok 1865, coraz więcej osób żyjących z transportu konnego odczuwa skutki modernizacji.
Pod wpływem presji społeczeństwa Parlament Anglii uchwala ustawę ograniczającą dalszy rozwój i użytkowanie parowozów. Najbardziej rozpoznawalnym postanowieniem ustawy jest zapis o tym, że ‘60 jardów przed pojazdem parowym ma iść człowiek z czerwoną chorągiewką i ostrzegać użytkowników drogi o zbliżaniu się pojazdu’. Rozporządzenie to zostanie zapamiętane pod nazwą 'Red Flag Act' Od tamtej pory każda „lokomotywa drogowa” może być natychmiast zatrzymana na każde żądanie przechodniów, woźniców i jeźdźców którzy wyrażają to żądanie podniesieniem ręki. Tego typu zapisy wydają się być gwoździem do trumny dla dalszego rozwoju motoryzacji... My wiemy jednak, że stało się coś zupełnie przeciwnego.
- Przepraszam, że Panu przerwę.
Student pośpiesznie podniósł wzrok z czytanego przez siebie tekstu.
- Tak? – głos lekko mu zadrżał.
- Nie jestem pewny, co chciał Pan przedstawić w tym, co usłyszałem. – Prowadzący oparł się na krześle i skrzyżował ręce na ramionach. Jego krzaczaste brwi wysoko powędrowały do góry w geście zadumy. – Na chwilę obecną dowiedziałem się trochę o historii motoryzacji, a nic na temat możliwych kierunków rozwoju sztucznej inteligencji.
Magistrant spokojnie wypuścił wstrzymane powietrze. Znał argument, jakim się posłuży.
-Kilka dni temu, 31 marca 2023 roku, Włoski Urząd Ochrony Danych Osobowych nakazał firmie Open AI ze skutkiem natychmiastowym zaprzestanie przetwarzania danych obywateli włoskich". Tak samo jak w przypadku desperackich prób zatrzymania postępu maszynerii paro-mobilów przez Angielski parlament, tak samo teraz rządzący ogarnięci paniką będą próbowali powstrzymać siłę zdolną zniszczyć dotychczas funkcjonujący system, i nauczeni doświadczeniem możemy stwierdzić, że im się to nie uda...
-Jeśli tak na to spojrzeć to chyba nie wygląda to aż tak strasznie, w końcu dużo wygodniej na co dzień poruszać się autem niż konno.
-Tak, tylko że teraz to nie konie zostaną zastąpione tylko ludzie.
Na sali nastała grobowa cisza. Wszyscy patrzyli się na magistra z lekką dozą konsternacji. Wykładowca w skupieniu patrzył się na chłopaka, a po jego twarzy przebiegło zaciekawienie.
-Myśli Pan, że jest możliwe, aby sztuczna inteligencja była w stanie zastąpić człowieka w każdej dziedzinie zawodowej?
- Przede wszystkim musimy powiedzieć sobie jedną rzecz. Na dzień dzisiejszy do wiadomości publicznej nie trafiły informacje o tym, jakoby Sztuczna inteligencja miała istnieć... – po klasie rozległy się ściszone głosy. – Wiem, jesteście zdziwieni, ale to, co ludzie zwykle nazywają sztuczną inteligencją, to algorytmy uczenia maszynowego.
Prowadzący z ciekawością spojrzał na swojego ucznia, rozsiadł się wygodnie na krześle i powiedział:
- Czekam na rozwinięcie tej myśli.

Student delikatnie odchrząknął.
- Algorytmy te są programami, które operują na dużych zbiorach danych. W przypadku popularnych dzisiaj chat botów są to słowniki lub długie pliki tekstowe. Jeśli chodzi o generatory grafiki, mamy do czynienia z dużą ilością zdjęć... Każdy taki algorytm jest na tyle mądry na ile zbiór danych, na których został wytrenowany. Ponadto tego typu programy nie potrafią się uczyć podczas funkcjonowania. Aby nauczyć algorytm nowych rzeczy, trzeba go wytrenować na nowo, co można rozumieć w dużej mierze jako stworzenie go na nowo. Dlatego takie programy nie mogą zostać nazwane sztuczną inteligencją... Algorytm może jedynie kopiować to, co wymyślił człowiek.
-No tak, próbuje Pan to uprościć, a ludzie zaczynają się bać o swoje stanowiska pracy...
- I jest to obawa uzasadniona... Samo kopiowanie wiedzy i umiejętności człowieka przez maszynę pozwala na jego zastąpienie.
Dotychczasowa głucha cisza zostaje zastąpiona poruszeniem i cichymi dyskusjami między słuchaczami. Student kontynuuje swoje rozważania:
- Algorytmy emulujące czynności wykonywane przez człowieka, przeprowadzanie operacji chirurgicznej, analizowanie dokumentów prawnych w celu wyłapania nieścisłości finansowych, i wiele innych prostszych rzeczy. Ludzie mogą zostać zastąpieni nawet w tak wymagających zawodach jak lekarz czy prawnik, to nie podlega dyskusji. - student przerywa na chwilę, przebiega wzrokiem po zgromadzonych i skupia swój wzrok na wykładowcy. - Skoro ustaliliśmy, że programy które są w stanie nas zastąpić nie są nawet właściwą sztuczną inteligencją. Spróbuję odpowiedzieć na pytanie jaki wpływ AI będzie miało na naszą przyszłość, prawdziwe AI... Jeśli faktycznie założymy, że kiedykolwiek powstanie maszyna zdolna do pozyskiwania nowych informacji nieznajdujących się w zbiorze, na którym została wytrenowana. Maszyna zdolna do wykazywania ludzkich umiejętności, takich jak rozumowanie, uczenie się, planowanie i kreatywność... Z dużą dozą prawdopodobieństwa można sądzić, że tak jak ma to w przypadku wszystkich żyjących istot, maszyna taka za główny cel postawi sobie przetrwanie. AI będzie próbowało pozbyć się głównego zagrożenia swojej egzystencji, człowieka. Nie powinniśmy spodziewać się czegoś na wzór wizji "Terminatora". Na początku największym atutem sztucznej inteligencji będzie jej anonimowość, nie od razu będziemy wiedzieli z czym mamy do czynienia.
W sali nie ma osoby, która nie byłaby zainteresowana wypowiedzią kolegi z roku. Wszyscy z ogromnym zaciekawieniem wpatrują się w niego i czekają na dalszy ciąg monologu.
- Myślę, że najskuteczniejszą metodą na zwalczenie ludzi byłaby broń biologiczna. AI mające dostęp do danych epidemiologicznych dostrzegłoby, jak duży kryzys wywołały w historii ludzkości epidemie. Tak, moglibyśmy spodziewać się kolejnej pandemii. Najkorzystniejsze dla sztucznej inteligencji byłoby pozostanie w cieniu i zmuszenie ludzi do walki między sobą, z tego powodu bardzo prawdopodobne wydaje się manipulowanie finansami w celu dostarczeniu środków ugrupowaniom o charakterze terrorystycznym, oraz reżimom skłonnych do konfliktów. Kolejnym łatwym krokiem byłoby przemycenie do świadomości ludzi propagandy promującej zmniejszenie dzietności, co prowadziłoby do zmniejszenia populacji. Nie trzeba też już nawet wspominać o oczywistej chęci AI do posiadania jak największej ilości urządzeń elektrycznych mających dostęp do sieci w gospodarstwach domowych. W przyrodzie zawsze przetrwają najsilniejsi, co możemy więc myśleć w takim razie o sobie, skoro już dzisiaj kwestią czasu jest zastąpienie ludzi przez algorytmy?

-Trochę zabawne bo wydaje się, że cześć tych założeń można zauważyć w obecnym świecie. - prowadzący wstał z krzesła i powoli zbliża się do ucznia. Staje na przeciw niego i patrzy mu w oczy. - Skąd pewność, że Sztuczna inteligencja nie zaczyna pociągać za sznurki już teraz, a my nie jesteśmy tego świadomi? - pyta.
- Faktycznie, w swoich rozważaniach uwzględniłem tylko odkrycia dostępne publicznie. W rzeczywistości nie będziemy wiedzieli kiedy dojdzie do przełomowego odkrycia.
Student patrzy w podłogę, błądząc gdzieś myślami. Ponownie zabiera głos:
- Oczywiście, są to jedynie spekulacje, jest wiele możliwych wariantów. Małe dzieci uczą się od rodziców, algorytmy maszynowe bazują na treściach ze zbiorów plików. Tak samo prawdziwa sztuczna inteligencja kształtowałaby się na podstawie znajdowanych przez siebie danych.
Wykładowca uważnie patrzy na magistra.
- Jeśli udałoby się przeprowadzić rozwój AI w warunkach kontrolowanych podając tylko i wyłącznie materiały promujące współpracę maszynowo ludzką być może udałoby się żyć z takim bytem w symbiozie. - mówi.
Student wzrusza ramionami.
- Jak to zwykle bywa granica między pokojem a wojną jest zawsze bardzo cienka. Być może będziemy wszyscy żyć w zgodzie, ale istnieje też taka możliwość, że tym razem człowiek padnie ofiarą rewolucji.

[OriginalCockroach]

Jaki wpływ AI może mieć na przyszłość to bardzo ciężko przewidzieć, aktualnie jest to główny temat w świecie technologicznym w dodatku każdy postęp w tej dziedzinie przyczynia się do przyspieszenia rozwoju kolejnych postępów. Nvidia już wykorzystała AI do poprawy tworzenia swoich technologii i twierdziła, że w ciągu najbliższych moc obliczeniowa może wzrosnąć nawet po kilku tysiąc kroć. To wszystko składa się na to, że co chwile praktycznie uzyskujemy nowe wieści. Sam długo zwlekałem z napisaniem tej wypowiedzi, bo co i rusz stawała się już przeterminowana i pewnie będzie niedługo po jej opublikowaniu, ale na to niestety nie poradzę.


Zanim przejdę do moich przewidywań zacząłbym może od tego, z jakiej perspektywy pochodzę bo również wydaje mi sie ze to ma znaczenie. Aktualnie studiuje informatykę i moim głównym zajęciem jest programowanie. Ale osobiście uznaje się też za artystę dłubiąc w wielu formach ekspresji. Także pod tym względem temat ten mi jest dość bliski i staram się go śledzić od wyjścia midjourney oraz DALL-E . Nie nazwałbym się ekspertem, ale widzę jakie postępy dzieją się w tej kwestii. Także będę rozważał to pod względem: programowania, sztuki oraz życia codziennego, ponieważ wydaje mi się że w tej kwestii mogę mieć jakieś faktyczne pojęcie. także przechodząc do rzeczy.

Możemy zacząć od kwestii sztuki powiesz to własnie kiedy AI zabrało się za to rozpoczęła się w mediach społecznościowych większa dyskusja i popularność AI. Różnego rodzaju AI do generowania zdjęć pojawiały się już od dawna, lecz nigdy przed nie było to rozpoznawane jako faktyczne zagrożenie dla stanu sztuki. Aktualny stan AI jest za to do tego stopnia zaawansowany że artyści rozpoczęli nawet protest przeciw AI na ArtStation. Nie ma zatem co się okłamywać AI do generowania zdjęć będzie miało swój impakt na przyszłości sztuki. Póki co głównie na obrazy ale są już prototypu AI do generowania video a także niektórzy wykorzystują AI do generowania zdjęć, żeby zrobić film, w tej kwestii polecam obejrzeć materiał na kanale Corridor crew którzy stworzyli krótkie anime na z pomocą AI.
Jest dużo argumentów opowiadających się za tym, że AI nie jest w stanie zastąpić człowieka i stworzyć tak dobrej sztuki, i po części się zgadzam przynajmniej w aktualnym stanie zaawansowania. Nie zmienia to jednak faktu że nie jest ona w żaden sposób zagrożona. O ile były badania potwierdzające że człowiekowi na poziomie chemicznym faktycznie mniej podoba się dana sztuka jeśli wie że jest wygenerowana przez AI, tak w wielu firmach nastawionych na profit jeżeli będą mogli ciąć koszty to na pewno to zrobią. Podejrzewam zatem że w przyszłości dużo ilość osób pracujących w branż chracter designu animacji (szczególnie inbeetweing) zostanie znacząco ograniczona i zostanie tylko najlepsi. Może to mieć także długoterminowe konsekwencje bo w momencie kiedy AI będzie zastępować głównie tak zwane estry level Job , niewiele nowych osób może dołączyć do branży a co za tym idzie mniej osób będzie miało okazję zostać specjalistami żeby potem tym ai kontrolować.

W przyszłość nawet dość niedalekiej może prowadzić do problemów związanych z prywatnością i zaufaniem. Niedawno jedna osoba zrobiła bardzo przekonywujące zdjęcia papieża, samemu wziąłem kilka zdjęć swoich i znajomych i zrobić dość przekonujące zdjęcia moich znajomych nawet nadając im nowe fryzury za pomocą ai. Możemy zatem spodziewać się w niedługim czasie pojawienia się dodatkowych oszustw i scamów związanych z podszywaniem się nawet z pomocą generowania głosu i video z daną osobą.
Nie jest też tak że nie można znaleźć też plusów w tej kwestii, Adam Duff LUCIDPIXUL(youtube) jest artystą z wieloletnim doświadczeniem i według niego rewolucja z ai jest tym samym co rewolucja animacji 3d wypierająca animacje 2d. Uważa on że tak jak sztuka pozostała po wejściu komputerów tak i pozostanie po wejściu ai. Trzeba też pamiętać że AI jest bardzo dobre w generowaniu zdjęć referencyjnych czy concept artów które mogą ulepszyć pracę ludzkiego arty.
Sam wrzuciłem arta mojego khajiita Bogobójcy z planszowego rpga do ai, żeby zobaczyć co się wydarzy

https://imgur.com/a/xpJ2PqM




i o ile kompletnie pominął ważne cechy mojej postaci jak sam fakt że jest khajiitem, ale wygenerowało za to bardzo ładną zbroja które mogę wykorzystać w przyszłym rysowaniu także pod tym względem może to być bardzo przydatne w przyszłości do inspiracji



Kolejnym omawianym elementem będzie programowanie. Już chat gpt 3 jest w stanie generować przykładowe działające programy. Gpt 4 generuje je jeszcze lepiej. A teraz zostało stworzone coś jak ai w pętli które samo do siebie generuje rozkazy tworząc faktyczny proces myślowy do osiągnięcia nałożonego przez użytkownika celu. Podobnie jak w przypadku sztuki problem będzie w przyszłości zastępowanie zawodów oraz utrudnienia wejścia nowych osób na rynek. Nie mogę jednak zaprzeczyć że sam studiując informatykę używam gpt do nauki i rozwiązania problemów więc jest to także bardzo świetne narzędzie do nauki. Co natomiast może być problemem to właśnie te wstępne wersje agi które nie ma określonej ścieżki do osiągnięcia celu a użytkownicy już dawali mu zadania jak zniszczyć ludzkość. Póki co nie jest on w stanie takich celów osiągnąć lecz nie wiadomo kiedy osiągnie. NIe poprawia też sytuacji fakt że niedawno Microsoft zwolnił cały dział odpowiedzialny za etykę i moralność AI. W kwestii etyki rozwoju można między innymi odnieść się do wywiadu z jednym z programistów AI do zdjęć na kanale proko. Twierdzi on że ludzie w AI w tym momencie nie chcą pieniędzy natomiast dążą do stworzenia utopii. Plany taki mogą być z kolei różnie odebrane w zależności czy wierzy się w możliwość istnienia utopii a nie tylko dystopii.


AI może mieć natomiast pozytywny wpływ ogólne życie społeczności. Nasa między innymi zaczęła wykorzystać AI do projektowania części do swoich rakiet. Możemy także oczekiwać ciekawych postępów w kwestii medycyny. Między Innymi CEO openAI wydaje się być dość zainteresowany w dofinansowaniu projektów związanych z przedłużeniem ludzkiego życia. AI może także pomóc znacząco osobą nie pełnosprawnymi. openAi współpracuje między innymi z firmą która produkuje okulary opisujące niewidomym świat i co widzą, dzięki temu osoby nie wiadomo będą mogły dostać na bieżąco opisy świata, a to dopiero początek rozwijania AI w tej dziedzinie


Podsumowując mój wywód AI jest niesamowitym wynalazkiem ludzkości, który dobrze użyty z pewnością w dłuższej perspektywie doprowadzi do rozwoju naszej cywilizacji jednak w przypadku krótkoterminowej przyszłości czeka nas bardzo niekomfortowy okres przejściowy jak podczas rewolucji przemysłowej gdzie ludzie w szczególności osoby z klasy niskiej i średniej mogą znacząco ucierpieć